Een warme vertelling

Hubert Damen (woord), Michel Gillain (Flamencogitaar), Roland Broux (klassieke gitaar) en Carlo Willems (percussie) maken van deze absolute klassieker uit de Spaanse literatuur een boeiende avond muziektheater.
Veel aandacht voor Flamenco, voor de warme klanken van de Spaanse klassieke gitaar, maar vooral voor het bijzonder poëtisch proza van één van de reuzen uit de Spaanstalige literatuur.
Een warme vertelling met muziek die het verhaal omhelst.

“Platero en ik” is de lofrede van een oude man aan het volle leven,
ondanks alles.

De dichter Juan Ramón Jiménez [1881-1958], winnaar van de Nobelprijs voor literatuur in 1956, is een cruciale figuur in de Spaanse letteren en niet alleen omdat hij de »geestelijke vader« en leermeester van de belangrijke Generatie van ’27 was, maar vooral vanwege het belang en de kwaliteit van zijn poëzie. In eerste instantie sterk beïnvloed door het Franse symbolisme, kenmerkt zijn poëzie zich later door eenvoud en suggestie.

Eén van de mijlpalen in die ontwikkeling is de bundel prozagedichten PLATERO EN IK, ontstaan tussen 1906 en 1912. Centraal in deze bundel staat een ezel, Platero, en het geboortedorp van de dichter, Moguer, in Andalusië. Als in een poëtische persiflage van Don Quichot trekt het ik-personage op zijn ezel door het dorp en zijn omgeving en beleeft daarbij allerlei avonturen op kleine schaal.

Sinds zijn verschijnen, eerst in 1914 als »gekuist« kinderboek, met de helft van het totale aantal gedichten, later in 1917 de volledige tekst, heeft PLATERO EN IK een enorme populariteit verworven, niet alleen in de Spaanse literatuur, waar het als een soort moderne klassieker geldt, maar ook internationaal: na Don Quichot is Platero en ik het meest vertaalde Spaanse literaire werk.

Hubert Damen brengt samen met Michel Gillain (flamenco gitarist), Roland Broux (klassieke gitaar) en Carlo Willems (slagwerk) een warme vertelling, waarin de menselijke en sociale dimensie van de dichter uit Moguer heel duidelijk wordt. Kinderen, zieken, gekken, armen, eenzamen, mishandelde dieren, natuurverontreiniging zijn hierin de protagonisten.

Hubert Damen

Hubert Damen (°1946) is een Vlaams theater- en televisieacteur.
Hij studeerde in 1968 af aan studio Herman Teirlinck, waar hij later twaalf jaar speldocent is geweest. Hij begon zijn loopbaan in de KVS Brussel, was daarna meer dan twintig jaar lid van de KNS Antwerpen, en speelde vervolgens in het Koninklijk jeugdtheater (De geschiedenis van een soldaat, Stravinsky, in samenwerking met de Philharmonie),
Theater Antigone Kortrijk, Raamtheater, Nationaal Toneel Den Haag en De Bottelarij.

Voor zijn rol van John Merrick in De Olifantman kreeg hij in 1982 de Oskar de Gruyterprijs. Hij opende het eerste Europees Theaterfestival in Saint-Etienne in de rol van Woyzeck.

Hij werkte samen met onder meer het Prometheus Ensemble bij de uitvoering van compostities van Mauricio Kagel, William Walton (op tekst van Edith Sitwell, Façade) en Kurt Weill (liederen van Bertolt Brecht), het  Ensor Strijkkwartet, en het Emanon Ensemble, met wie hij een cd-opname maakte van Tarquinia van Frits Celis op tekst van Anton van Wilderode. Momenteel houdt hij zich vooral bezig met poëzie-muziek-zang projecten onder de muzikale leiding van Carlo Willems. (“Tango van het blote kontje” met erotische gedichten van Carlos Drummond de Andrade,  “Als de dood voor het leven” met liedjes van Ramses Shaffy, Bram Vermeulen en Wannes Van de Velde.)

Hij werd bekend als TV-acteur door zijn rollen in onder andere Niet voor publikatie,  Lili & Marleen, e.a.  maar vooral door zijn hoofdrol in de politieserie Witse.

Roland Broux, gitaar

Roland Broux studeerde gitaar bij Mathieu Vanhees aan de Muziekacademie van Genk en nadien bij Victor Van Puyenbroeck aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium te Antwerpen. Daarna volgden masterclasses bij vooraanstaande buitenlandse gitaristen. Vooral Julian Bream, Leo Brouwer, Roberto Aussel en David Starobin werden belangrijke inspiratiebronnen bij de uitbouw van zijn loopbaan.
Aan de Katholieke Universiteit Leuven promoveerde hij als licentiaat muziekwetenschappen.
In 1985 behaalde hij het Diploma de Merito in de gitaarklas van Oscar Ghiglia in de Academia Chigiana in Siena, Italië.
Roland Broux was de eerste Belgische laureaat van de internationale gitaarwedstrijd Printemps de la Guitare te Charleroi. Hij zetelt er ook in de jury (2000, 2008).

Meerdere malen werd hij door vooraanstaande orkesten zoals het Nationaal Orkest van België, de Filharmonie, het VRT-orkest, het Zeeuws orkest, het Nieuw Vlaams Symfonisch orkest uitgenodigd om als solist o.a. het Concierto Andalou en het Concierto de Aranjuez van Joaquin Rodrigo en het Gitaarconcerto van Heitor Villa-Lobos te vertolken.
Hij trad onder meer op in radio- en televisieprogramma’s van de VRT, de KRO en de NOS en verder in producties van o.a. het Festival van Vlaanderen, het Koninklijk Ballet van Vlaanderen, de KNS, het Remuze festival te Zele, het Filmfestival van Gent, het Muziekinstrumentenmuseum Brussel, Kunst in de Kamer (Nederland), Stichting Juan de Flandres (Madrid), Academia Chigiana (Italië), Conservatorium Stellenbosch (Zuid-Afrika), Festival de Musique (Groothertogdom Luxemburg), Festival Evian (Frankrijk), Zomermasterclass Vught (Nederland).
Voor Jeugd en Muziek Vlaanderen verzorgde hij meer dan honderd voorstellingen van het programma “Gitaar van barok tot rock”.
Roland Broux is al vele jaren lid van het gitarenkwartet Quadrant, een ensemble dat veelvuldig in binnen- en buitenland concerteerde en een drietal CD’s opnam. De titeltrack van de laatste CD “Viaje al Sur” is een recente compositie van zijn hand.
Daarnaast speelt hij free-lance in diverse kamermuziekensembles.
Zijn interesse voor literatuur en poëzie vertaalde zich in verscheidene projecten waarin woordkunst en muziek samenvloeien o.a. in samenwerking met Ann Michels, Katelijne Van der Hallen en Lizi Meynendonckx.

In 2007 verscheen zijn nieuwe solo CD “Walking on the Water” waarin hij de grenzen tussen de klassieke muziek en de jazz aftast.

Roland Broux is oud leraar van de muziekacademies van Genk, Hemiksem en Lier, van het Stedelijk Conservatorium van Hasselt en van de Kunsthumaniora’s van Antwerpen en Hasselt.
Roland Broux is sedert 1985 docent gitaar en literatuurstudie gitaar aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium te Antwerpen (Artesis Hogeschool Antwerpen) en sedert 1986 docent gitaar, gitaardidactiek en encyclopedie van de gitaar aan het Lemmensinstituut te Leuven (Hogeschool voor Wetenschap en Kunst).

Carlo Willems

Carlo Willems was achttien toen hij door Leo Caerts werd gevraagd om als studiodrummer te fungeren in de ‘Swanstudio’s’ te Huizingen. Dit resulteerde in tal van plaatopnamen in het lichte muziekgenre.Vanaf  1980 studeerde hij aan het Lemmensinstituut waar hij het hoger diploma slagwerk en kamermuziek behaalde, beide met de grootste onderscheiding. In 1985 werd hij laureaat van de Tenutowedstrijd.
 
Carlo Willems bleef als musicus actief in zowel het klassieke als het lichtere genre. Hij speelde o.a. in het orkest van Eric Melaerts voor de Baccara-beker, het ensemble voor nieuwe muziek o.l.v. Robert Groslot, het Ouver-Tura project, het freelance orkest van de Spaanse Televisie (TVE) te Tenerife en van 1982 tot 1984 als slagwerker bij het Nationaal Orkest van België.
 
Hij gaf verschillende concerten als solist met o.a. het VRO Filharmonisch orkest, het Nieuw Vlaams Symfonieorkest, het Collegium Instrumentale Brugense, het Harmonieorkest van Fedekam o.l.v. Walter Boeykens. Als freelance medewerker is hij verbonden aan de Filharmonie, Il Novecento, Prometheus Ensemble en I Solisti del Vento. Hij is eveneens lid van het Willy Claes Quartet.
 
Carlo verleende zijn medewerking aan verschillende cd’s; o.a. The Night Of the Proms, als solist in het werk ‘The last sleep of the virgin’ van John Tavener met het orkest I Fiamminghi o.l.v. Rudolf Werthen, The Great Globe van Robert Groslot met Il Novecento, Sint-Truiden Muzikaal Vereeuwigd, Marc Brillouet presents..., I Solisti del Vento in een werk van Tars Lootens, L’Histoire du Soldat (Strawinsky) met het Prometheus Ensemble o.l.v. Etienne Siebens, Carnaval des animaux met het Walter Boeykens Ensemble, Little red man met het Willy Claes Quartet en ‘Arme ik’ van Flip Kowlier.
 
Onlangs bracht hij een eigen cd op de markt: ‘Carlo Willems and friends’. Carlo is momenteel docent aan het Lemmensinstituut, het conservatorium van Antwerpen en de muziekacademie te Tienen.

Michel Gillain

Michel Gillain begint reeds op jeugdige leeftijd zijn gitaarstudies bij Marcel Bossu, later bij Edwig Claes en Yves Storms te Antwerpen, en Miguel Sanchez te Brussel. Eenmaal afgestudeerd als licentiaat in de Germaanse filologie, beslist hij zich voortaan volledig aan de flamencogitaarstudie te wijden. Hij vertrekt naar Andalusië, waar hij gedurende drie periodes van elk zes maanden intensief privélessen volgt bij Paco Serrano te Cordoba. Ook doet hij in deze periode uitgebreid ervaring op in het begeleiden van de flamencodans en -zang, nl. in de Academia van Merengue de Cordoba. Meestercursussen bij Rafaël Riqueni (tijdens het "Festival Internacional de Guitarra", Cordoba 1991), en bij Manolo Sanlucar ("III & IV Seminario Internacional de Guitarra Flamenca", Jerez de la Frontera 1991 en 1992).

In de daarop volgende jaren is hij de vaste gitarist van de Compania Antonio Martinez, waarmee onder andere verscheidene optredens in het Paleis voor Schone Kunsten te Brussel en in het flamencofestival van Mannheim in 1996. In 1996 sticht hij zijn eigen dansgroep "Bienestar", die onder andere de hoofdact vormde op het festival "Zomer van Antwerpen 1997" en op zomerfestivals te Dortmund en Tilburg.

Michel Gillain heeft verscheidene solorecitals gegeven in België, Nederland, Frankrijk en Japan. Zo trad hij op tijdens het Internationaal Symposium voor luit en gitaar, georganiseerd door Yves Storms in 1994, en tijdens de Middagconcerten van Radio 3 bij de Internationale Belforthappening te Aalst in mei 1997. In 1998 gaf Michel Gillain solorecitals in Japan, waaronder één in de Belgische Ambassade in Tokyo. Daarop volgde een tweede en derde tournee door Japan (1999 en 2001), met onder andere een felgesmaakt solorecital op het 8ste Europese Filmfestival van Osaka. In 1999 coördineerde hij onder andere het project “Misa Flamenca” voor de vereniging Las Lanzas uit Breda, Nederland.

Zijn eerste CD "Esperanza", met solo-flamencogitaar, is verschenen september 1996. Zijn tweede CD “Nicolaes Cleynaerts, Pastor de Amor” kwam uit in februari 2000.

Hij geeft reeds enkele jaren vorm aan flamencogitaarcursussen, onder andere in het Cultureel Centrum "De Werf" in Aalst en Leopoldsburg.
Hij is vast begeleider in verschillende dansscholen, onder andere in de Tilburgse Dans- en Muziekschool.